Calefactor tunicus, nodus cardinalis systematis calefactivi tunici electrici, encumbit ad generandam calorem quem oportet ad evaposcendum umorem e uestibus madefactis. Aliter ac tunici gasosi, qui usi sunt aris et valvis gasorum, tunici electrici confidunt in calefactoribus tunicorum—saepius constructis e filo nichromatis (alligatio nickel et chromii) spirata circa insulatores ceramicos calorem patientes. Haec structura calefactorem pati permittit temperaturas usque ad 1200 gradus Fahrenheit (649°C) dum convertit energiam electricam in calorem satis celeriter. Calefactores tunicorum operandi sunt in potestate 240V (norma pro plurimis tunis electricis), quod altior voltatio celeriusorem caloris productionem sine nimia currentia ducit. Morbi vulgares qui afficiunt calefactores tunicorum includunt combustionem (causata a stramento linteo congesto aeris fluxum coarctante, quod ducit ad nimiam caliditatem et rumpenda fila), corrosionem (rara sed fieri potest propter umoris effluxus), et contrectationes electricas (propter laesas conexiones). Signa calefactoris tunici improbi sunt vestimenta nimis diu siccanda, nullus caliditas omnino, aut tunicus subito exstinctus (motus ab auxiliis securitatis ut fusibilibus thermalibus). Ad calefactorem tunici conservandum, mundificatio regularis filtrum lintis, ventis exhaustis et camerae calefactivae est necesse—stramentum lintis congestum est causa maxima defectus praematuri calefactoris. Cum calefactor tunici reficiendus est, necesse est partem adsignare ad tunici generis et formae (ut Whirlpool, GE) ut certa sit congruentia cum voltatione, vatio, et mensuris corporis; usus calefactoris incongrui pericula electrica vel damnum ad partes alias tunici causare potest.